Blog Gabi
Wszystko jest względne
Statystyki
Liczba osób które odwiedziły mojego bloga:
 
3137
Liczba osób które skomentowały mojego bloga:
 
447
Liczba osób które wpisały sie do Ksiegi Gosci:
 
0
<< Maj 2012
PonWtŚrCzwPiąSobNie
123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031
Notki
OJCZYZNO MA LUBA.... 2012-05-03
      

                         

           W hołdzie dla Ciebie, Ojczyzno...


3 Maja już za nami, ale wiersze pozostają.
Tak widzieli naszą ziemię ojczystą PATRIOCI. Już nikt  takich wierszy nie tworzy.



                 
                  Ojczyzna
     Kto mi powiada, że moja ojczyzna to
      Pola, zieloność, okopy
     Chaty i kwiaty, i sioła - niech wyzna
     Że - to jej stopy.

Dziecka - nikt z ramion matki nie odbiera
Pacholę - do kolan jej sięga
Syn - piersi dorósł i ramię podpiera
To - praw mych księga

Ojczyzna moja nie stąd wstawa czołem
Ja ciałem zza Eufratu
A duchem sponad Chaosu się wziąłem
Czynsz płacę światu

Naród mię żaden nie zbawił ni stworzył
Wieczność pamiętam przed wiekiem
Klucz Dawidowy usta mi otworzył
Rzym nazwał człekiem

Ojczyzny mojej stopy okrwawione
Włosami otrzeć na piasku
Padam: lecz znam jej i twarz i koronę
Słońca słońc blasku

Dziadowie moi nie znali też innej
Ja nóg jej ręką tykałem
Sandału rzemień nieraz na nich gminy
Ucałowałem

Niechże nie uczą mię, gdzie ma ojczyzna
Bo pola, sioła, okopy
I krew, i ciało, i ta jego blizna
To ślad - lub - stopy


              K. Norwid


       „Hymn do miłości ojczyzny”


Święta miłości kochanej ojczyzny,
Czują cię tylko umysły poczciwe!
Dla ciebie zjadłe smakują trucizny
Dla ciebie więzy, pęta niezelżywe.

Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny
Gnieździsz w umyśle rozkosze prawdziwe,
Byle cię można wspomóc, byle wspierać,
Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać.

             Ignacy Krasicki


         

              Oblicze Ojczyzny


Ojczyzna To Kraj Dzieciństwa,
Miejsce Urodzenia,
To Jest Ta Mała Najbliższa
Ojczyzna.
Miasto, Miasteczko, Wieś,
Ulica, Dom, Podwórko,
Pierwsza Miłość,
Las Na Horyzoncie,
Groby.
W Dzieciństwie Poznaje Się
Kwiaty, Zioła, Zboża,
Zwierzęta,
Pola, Łąki,
Słowa, Owoce.
Ojczyzna Się Śmieje.
Na Początku Ojczyzna
Jest Blisko,
Na Wyciagnięcie Ręki.
Dopiero Później Rośnie,
Krwawi,
Boli.
     Tadeusz Różewicz



      Elegia o... (chłopcu polskim)


Oddzielili cię, syneczku, od snów, co jak motyl drżą,
haftowali ci, syneczku, smutne oczy rudą krwią,
malowali krajobrazy w żółte ściegi pożóg,
wyszywali wisielcami drzew płynące morze.
Wyuczyli cię, syneczku, ziemi twej na pamięć,
gdyś jej ścieżki powycinał żelaznymi łzami.
Odchowali cię w ciemnościach, odkarmili bochnem trwóg,
przemierzyłeś po omacku najwstydliwsze z ludzkich dróg.
I wyszedłeś, jasny synku, z czarną bronią w noc,
i poczułeś, jak się jeży w dźwięku minut - zło.
Zanim padłeś, jeszcze ziemię przeżegnałeś ręką.
Czy to była kula, synku, czy to serce pękło?
20 III 1944 r.
  
   Krzysztof Kamil Baczyński


      DO POLSKIEGO CHŁOPIĘCIA

     Nie płacz, nie płacz synku drogi,
Żeś na ziemi swej ubogi!
Że nie miecz ci ani radło,
Lecz tułactwo w doli padło,
Żeś łzy tylko i cierpienia,
Odziedziczył z twego mienia.
Przez Bóg żywy, to fałsz dziecię!
Naprzód wziąłeś na tym świecie
To, co rodu twego znakiem:
Imię zacne żeś Polakiem.
A czy wiesz ty, ile cześci,
Krwi i chwały w nim się mieści?
Czy wiesz, jaka to poczciwa
Duma, wzrusza twe serduszko,
Gdy z usteczek ci się zrywa:
To Batory! to Kościuszko!
Urodzajna twoja rola,
Zbożem śmieją ci się pola,
Lasy twoje echa głuszą,
Owce wełną ci się puszą,
A jesienią, na jabłoni,
Owoc się jak szkarłat płoni,
Że zostaje na przychówek,
I na zimę i przednówek.
A więc nie płacz synku drogi,
Żeś na ziemi swej ubogi;
Bo z twych łanów, w dawne lata,
Tyś spichlerzem był pół świata,
Dzieląc wszystkich pod swym niebem,
Równo sercem jak i chlebem
Sól z Wieliczki brałeś hojnie,
Złoto w dani lub na wojnie,
A na pługi i do zbroi,
Szło żelazo z ziemi twojéj,
I starczyło z twojej gleby,
I na zbytek i potrzeby.
Więc pogodnem patrz mi licem,
Boś ty skarbów tych dziedzicem!
I rąk nie łam z próżną troską...
Wróci Bóg, co przemoc wzięła!
W sprawiedliwość wierzmy Boską:
Jeszcze Polska nie zginęła!
  
    Władysław Bełza



         Jestem sierotą

Jestem sierotą na ziemi kochanej,
Przodków krwią, potem, obficie zalanej.
Jestem sierotą, choć Polska za Bugiem.
Poszłabym piechotą, mnie skuli łańcuchem.
Leciałabym ptakiem, lecz skrzydła złamane,
Więc włóczę się szlakiem, w ślad więźnia skazana... 


                          Maria Sulima

                       Poleski kraj

Gdy miesiąc maj poleski kraj
W wiosenny strój ubierze,
Zabłyszczą wody, zapachnie miodem
I człowiek w cud uwierzy.

Tam perły ros, tam wonny wrzos,
Tam rzeki modre płyną,
Tam srebrne zdroje, a dusza moja
W dziewiczych lasach ginie.

Poleski kraj, to piękny gaj
Olbrzymich brzóz sędziwych.
Tam grząskie knieje, tam baśnią wieje
Tych czasów dawnych, siwych.

Gdy spadnie zmierzch i łzami deszcz
Obmyje kraj powoli,
W księżyca blasku, wśród kniei lasów
Zabłyszczy krzyż Boboli.

Hartuje pierś waleczna pieśń
Odwiecznie dumnej puszczy.
W tych błogich stronach rodzinne domy
Traugutta i Kościuszki.

Polesie wie, jak w słynne dnie
Powstańcy tu walczyli,
A polne maki, co z krwi Polaków
Od zórz czerwieńsze były.

Gdy wstrząśnie las i grzmot, i blask,
A niebo się zachmurzy,
To echo strzałów, co w wojnę brzmiały
Poleskim zrywem „Burzy”.

Dewajtis dąb, omszały zrąb
Tak wiele uczuć budzą.
Tam w sennej ciszy czasem się słyszy
Głos z Chaty leśnych ludzi.

Upływa czas i szumi las
Składając opowieści
O dziejach dawnych, o ludziach sławnych
Na ziemi mej poleskiej.


           Maria Sulima



                Ojczyzno

Ja do ciebie powrócę szmerem wody źródlanej,
Tą piosenką, co nucą serca gdzieś zakochanych.

Ja do ciebie powrócę szronem biało-srebrzystym,
Kryształową narzutą czy powietrzem czystym.

Ja do ciebie powrócę wonią łąki kwitnącej,
Tą jutrzenką, co rzuca pierwszy promień gorący.

Ja do ciebie powrócę wtórem liści alei,
Tylko czas niech nie skraca mej gasnącej nadziei.

Niech mnie życie nie smuci, nie rozżala deszcz rzewny,
Ja do ciebie powrócę, ma Ojczyzno – na pewno.


              Maria Sulima



               Dzień dzisiejszy

Godność człowieka haniebnie się depcze
Na Ziemi zbolałej mych przodków,
Tyran krew ludzką łapczywie chłepce.
Podległe mu wszelkie środki.

Kraty żelazne zaćmiły nam słońce,
Dusze nam spętać gotowe.
Powietrze w mym kraju nieufne, cuchnące,
Zaborców swoista brzmi mowa.

Lud potępiony już padł na kolana,
Pochodnia mu więcej nie świeci.
Przyszłość stracona, krwawią wciąż rany,
O litość wzywają dzieci...

Wiara się chwieje płonącą tu świecą,
W porywie wiatrów szalonych
Ku niebu modły nieszczęsnych wciąż lecą,
Szukają nadziei straconej.

Niebo się chmurzy, obłoki płaczą
Nad krajem fatalnym, zgnębionym.
I krukiem czarnym los kracze i kracze...
Czernobyl wydaje swe plony...


              Maria Sulima

        Moje przodki nie dla sławy
Często w bój chodzili krwawy.
Syberyjski kraj niemiły,
Gdzie są dziadów mych mogiły...
(Mój ty, Boże)


             Polska

Nosimy Cię w swych sercach, wyblakli poeci,
głupcy, włóczęgi, błazny, ścierki kawiarniane;
Twój blask oślepiający jako słońce świeci,
w piersiach nam się łopoczesz stłumionym orkanem.

Ale my, głośne pawie, pyszałki odęte,
niecna zgraja aktorów, hałastra wyrodna,
kneblujemy jak łotry Twoje usta święte
i spychamy Cię na dno, bo jesteś... niemodna.

Ale ja wiem, że przyjdziesz, musisz przyjść, Skrzydlata,
piersi nasze rozedrzesz gromowym wołaniem,
serc milionem zatargasz, pasadami świata! ...
Poeci, ja zwiastuję Drugie Zmartwychwstanie!

W proch uliczny runiemy, jak bogi gliniane,
Twój piorunowy płomień ślepia nam wypali,
Twoje Imię ognistym będzie huraganem!
ale nie dla nas będzie, bo myśmy za mali.
(1924)

     K.I. Gałczyński















            




OJCZYZNA 2012-04-23
              WIERSZ MARII KONOPNICKIEJ

                               OJCZYZNA


                    
             Ojczyzna moja - to ta ziemia droga,
Gdziem ujrzał słońce i gdziem poznał Boga,
Gdzie ojciec, bracia i gdzie matka miła
W polskiej mnie mowie pacierza uczyła.

Ojczyzna moja - to wioski i miasta,
Wśród pól lechickich sadzone od Piasta,
To rzeki, lasy, kwietne niwy, łąki,
Gdzie pieśń nadziei śpiewają skowronki.

              Ojczyzna moja - to praojców sława,
              Szczerbiec Chrobrego, cecorska buława,
              To duch rycerski, szlachetny a męski,
              To nasze wielkie zwycięstwa i klęski.

Ojczyzna moja - to te ciche pola,
Które od wieków zdeptała niewola,
To te kurhany, te smętne mogiły -
Co jej swobody obrońców przykryły.

             Ojczyzna moja - to ten duch narodu,
             Co żyje cudem wśród głodu i chłodu,
             To ta nadzieja, co się w sercach kwieci,
             Pracą u ojców, a piosnką u dzieci!

   
A oto historia naszej  Ojczyzny, o której dziejach niektórzy
chcą zapomnieć, redukując lekcje w szkołach, ale za to historia ich rozliczy


                 

            
                    

--------------------------------------------------------------------------------         

           WOJCIECH KOSSAK, KAZANIE SKARGI
          


         JAN MATEJKO, KAZANIE SKARGI, 1864  

          

        

           JAN MATEJKO, STAŃCZYK W CZASIE BALU NA DWORZE KRÓLOWEJ BONY WOBEC STRACONEGO,  
                        SMOLEŃSKA , 1862
 

             

                         JULIUSZ KOSSAK, POTYCZKA

           

       WOJCIECH KOSSAK, BITWA POD RACŁAWICAMI

       

          WOJCIECH KOSSAK,KOŚCIUSZKO PROWADZI KOSYNIERÓW DO WALKI                 

            

                   WOJCIECH KOSSAK, POTYCZKA               
           

           
          NIE PODAŁAM DAT, BO NIE BYŁO ICH PRZY  ŻRÓDŁACH,  SKĄD CZERPAŁAM TE OBRAZY.  UZUPEŁNIĘ PRZY OKAZJI.
                           

       
MALARSTWO POLSKIE c.d. 2012-04-13
   SKORO PANIOM TAK SIĘ PODOBA TWÓRCZOŚĆ  TEODORA AXENTOWICZA, TO KONTYNUUJĘ POKAZ JEGO DZIEŁ

  
   S

                
                 
                    PORTRET KOBIETY W TURBANIE
 


              

               PORTRET HELENY MODRZEJEWSKIEJ
              

   
           

                 AUTOPORTRET MISTRZA 



               

                     RUDOWŁOSA, 1890
                   


              

                    CUDNA,  ok. 1910
                    
               

                  STAROŚĆ I MŁODOŚĆ
     
                   

                 

                       DWIE KOBIETY...           
MALARSTWO POLSKIE 2012-04-09

   Kontynuuję wdzięczny temat - polskiego dorobku artystycznego

                   

      AGATA WRÓBLEWSKA-BORUCKA,  
RUSAŁKA ,2012


               

               ZOFIA I ANDRZEJ TYLEK, ANIOŁ


                 

              RENATA DOMAGALSKA, CZYTAJĄCA

              

               RENATA DOMAGALSKA, TANCERKA,2010
    
               

       IRINA KOSTASOWA, DZIEWCZYNA, 2011 (czy polska malarka ? Była wśród "malarstwa polskiego"


                                    
      TEODOR AXENTOWICZ, DZIEWCZYNA I RÓŻE


                
  
        GRZEGORZ PTAK, CYKL...SKLEPY CYNAMONOWE       
ŚWIĘTA ! 2012-04-04
   
     ŻYCZĘ MOIM STAŁYM CZYTELNIKOM I TYM, KTÓRZY NIMI  NIE SĄ - POGODNYCH, ZDROWYCH, WESOŁYCH ŚWIĄT W NAJBLIŻSZYM DLA SIEBIE GRONIE

                


                     WESOŁEGO JAJKA !

                 

               ALLEKLUJA !

                 
MALARSTWO POLSKIE 2012-03-31
   Zamierzam tu wyeksponować co ciekawsze, wg mnie obrazy malarzy polskich

            

                 IGOR TAŁWIŃSKI, AKT


             

              MAURYCY GOTTLIEB, AHASVERUS, 1876

              

                TAMARA ŁEMPICKA, AKT, 1926


               

                  WŁODZIMIERZ KUKLIŃSKI, AFRYKA
      

               

                FELIKS MICHAŁ WYGRZYWALSKI,  
                 ABISYNKA

    Wybrałam, celowo, obrazy mniej znane  powszechnie, ale bardzo piękne
AXENTOWICZ I JEGO KOBIETY 2012-03-25

A teraz na serio -

     - jeszcze portrety kobiet Axentowicza... jest niezrównany w ich malowaniu


                    

  TEODOR AXENTOWICZ, PORTRET MŁODEJ KOBIETY, po 1900 r.                

                                      
 
    TEODOR AXENTOWICZ, CÓRKA JADZIA Z NIEBIESKĄ SZARFĄ, 1908 r.


                   

        TEODOR AXENTOWICZ, DAMA Z AMORKIEM, 1939 r.      
        

        Muszę przerwać, bo wychodzą jakieś paskudne plamy i tylko szkoda takie obrazy profanować.
Nie wiem dlaczego one się pojawiają na jednych, a niekoniecznie na innych ?

                 

      Dołożę jeszcze ten portret, mimo że też z plamami. bo mi się b. podoba; i to jest dzieło 
          WILHELMA WACHTELA - ESTER,  ok. 1911
              (z malarstwa polskich Żydów)



         Okropność ! Aż szkoda pracy, bo to nie jest tak proste wyszukiwanie czegoś ciekawego, potem przenoszenie do "moich obrazów", później do schowka i dopiero stamtąd, kolejno, na blog.
Fotografie 2012-03-17



    Buszując w internecie w poszukiwaniu czegoś ciekawego do pokazania moim gościom blogowiczowym - natknęłam się na kilka  ciekawych fotografii pań, które chcę przedstawić:



                      

                           Kim żeś piękna pani ?


                      
       
                              Chyba ta sama


                               

                          Ta pani również, ale już    "splamiona" (internetowo)          



                           
   
                      Czeka ? Podobno , nie ? A jeśli tak, życzymy powodzenia ... Na Godota też czekano.                 

                               

                         

            Zaraz, zaraz - to przecież moja Mama - Olga  !
             W internecie ?!


                           

            A ta ślicznotka ? To Zarah Leander - przedwojenna aktorka i śpiewaczka  niemiecka -  ten fotos przywiozłam przed  66 laty,  ewakuując się z Litwy do Polski . 
Zbierałam ,namiętnie, fotosy gwiazd, a tylko dwa pozostały (druga  - Shirley Temple, na samym dole )


                         

               Czyja ta ładniutka  buzia ,  jakaś nam bliska,   znajoma ?                                 

                 
               Tę damę , czyli moją zmarłą w wieku 19 lat,  Ciotkę Norę - Węgierkę - wstawiłam przez... protekcję


                        
                         
                         
                              No, są i, niestety, większość... Zza   "tapety" nie widać mankamentów urody...



                         

       O, rety !  A kto zacz ?? Przepraszam, jakaś okropna pomyłka ! Nawet nie protekcja, a skandal coś Takiego ujawniać wśród tylu  urodziwych niewiast !!



                          

            Nieeee !!! Wpadłam w paranoję ? Ratunku !! 



                        

           Nigdy więcej nie zrobię takiej fatalnej pomyłki, przysięgam , (ale to tylko Shirley Temple,  a ja ? Nie wiem )


             Owe żartobliwe potpourri dedykuję moim miłym
             blogowiczom (w przeważającej ilości Paniom)
                                                                             Gabi
         

JESZCZE KOBITKI 2012-03-07

   Wyłowiłam kilka obrazów kobiet naszych artystów malarzy współczesnych; nie wszędzie znalazłam podpisy pod nimi, albo daty ich powstania


                     

          JAROSŁAW KUKOWSKI,   MAŁA SYRENKA


                          
        
       JAROSŁAW KUKOWSKI,  SYRENKA...


                             

    JAROSŁAW KUKOWSKI, SYRENA BAŁTYCKA ŁAPIĄCA
    PTASIĄ GRYPĘ

 



         
                         
         
                PIOTR NALIWAJKO (symbolizm surrealistyczny)

                 

                    PIOTR NALIWAJKO, (bez daty i opisu)


                         
                       
   
                                               PIOTR NALIWAJKO

                  

         TOMEK SĘTOWSKI, MALARZ I MODELKA

             

                 TOMEK SĘTOWSKI, INFANTKA


                             

                                     RAFAŁ OLBIŃSKI,  NATALIA JAKO    TOSCA
                              

        RAFAŁ OLBIŃSKI,  APETYT NA WIARYGODNY IDEAŁ


               

                            
                            
KOBIETY I JESZCZE RAZ KOBIETY 2012-02-29
          
  Kontynuuję temat p.t. kobiety  w malarstwie - znanych i.. nieznanych artystów

                                           

    TEODOR AXENTOWICZ, KOBIETA W BIAŁEJ SUKNI, ok. 1900 r.


                           


 TADEUSZ PRUSZKOWSKI, PORTRET  ŻONY ARTYSTY, ok, 1920 r.


     

     TADEUSZ PRUSZKOWSKI, PORTRET MŁODEJ KOBIETY. ok. 1919 r.

 
                             
 JEANNE PHILIBERTE LEDOUX, POPIERSIE MŁODEJ KOBIETY, 1767 r.

                
 
            JACEK MALCZEWSKI, PYTIA, 1917                         
                                               

   oraz potret nieznanego artysty, który "wyłowiłam" i spodobał mi się na tyle, by go tu przedstawić                                 
                            
                     
Nie znalazłam Autora...
                         





Zobacz serwisy INTERIA.PL